شناسنامه shenasname.com
سخن بزرگان هر ملت شناسنامه آن ملت است
  شناسنامه shenasname.com
صفحه اصلی
فکرت
فروغ فرخزاد
فریدون فرخزاد
فریدون مشیری
فرانکلین
فرانسیس بیکن
فرخی یزدی
فردوسی
قیصر امین پور
لقمان
لئو تولستوی
ملا محسن فیض کاشانی
مهدی اخوان ثالث
مولانا
میشل فوکو
ماهاتما گاندی
مارک تواین
مارتین لوتر کینگ
محمود دولت آبادی
محمد رضا عالی پیام (هالو)
نیما یوشیج
نیچه
چگوارا
ناپلئون
چارلی چاپلین
چارلز دیکنز
ناشناس
نسرین بهجتی
نظامی گنجوی
هلن کلر
هگل
ولتر
ویلیام شکسپیر
وینستون چرچیل
ویکتور هوگو
وحشی بافقی
ژان پل سارتر
کنفوسیوس
گوته
گابریل گارسیا مارکز
پائولو کوئیلو
پاستور
پروفسور مجید سمیعی
پروفسور محمود حسابی
پروین اعتصامی
آل پاچینو
آلبر کامو
آلبرت انیشتین
آندره ژید
آگاتا کریستی
آبراهام لینکلن
آرمان ایزدی
افلاطون
اقبال لاهوری
امانوئل کانت
اوریانا فالانچی
ایرج میرزا
ابو سعید ابوالخیر
ابو علی سینا
ابوالقاسم حالت
احمد شاملو
ارنست همینگوی
اسکار وایلد
استیو جابز
استیون هاوکینگ
بهلول
بودا
بیل گیتس
بالزاک
برتراند راسل
تهمینه میلانی
توماس ادیسون
جامی
جرج برنارد شاو
حافظ
حسین پناهی
خواجه نصیر الدین طوسی
خواجه عبدالله انصاری
خواجوی کرمانی
خیام نیشابوری
خسرو شکیبایی
دیل کارنگی
دیگران
دکتر فرهنگ هلاکویی
دکتر الهی قمشه ای
دکتر حسابی
دکتر شریعتی
دالای لاما
داستایوفسکی
رهی معیری
رومن رولاند
زیگموند فروید
زکریای رازی
زرتشت
سقراط
سهراب سپهری
سیمین بهبهانی
سیمین دانشور
سامرست موام
سروانتس
سعدی
شهریار
شیخ بهایی
شاپورتهرانی
شاتوبریان
صائب تبریزی
صادق هدایت
صبوری تبریزی
علی اکبر دهخدا
عبید زاکانی
عزت الله انتظامی
عطار نیشابوری
   شناسنامه shenasname.com
دل نوشته 1643

فرق داره...کفش ِ رفتن،با کفش ِ برگشتن،فرق داره.اونی که رفته و برگشته میدونه من چی میگم...کفش ِ رفتن رو که بپوشی داری میری.میری که دور بشی...که دور باشی.میری چون باید بری...باید از جایی که توش هستی،زمینی که روش وایسادی بری...باید بری چون دیگه جای موندن نیست،وقت ِ موندن نیست...باید بری چون وقت ِ رفتنه...کفش ِ رفتن،سنگینه...پاهات رو سنگین میکنه.یه جوری که انگار یه عالمه آهن بستی به مچ ِ پات...یه جوری که انگار کف ِ کفشت آدامس چسبیده باشه...یه جوری که کفشت،پات، هی بچسبه به زمین،بچسبه به بودن،به موندن...بعد تو هی جون بکنی برای هر قدم...هی زور بزنی برای رفتن...کفش ِ برگشتن اما فرق داره...یه جوری‌ سبکه...یه جوری که انگار کف ِ کفشت، یه جفت بال ِ نامرئی داره... که تو رو روی هوا شناور میکنه،پرواز میکنی انگار...کفش ِ برگشتن،کفشیه که می‌پوشی‌ که برگردی، که نزدیک بشی،نزدیکتر بشی، دور نباشی،اینقدررر دور نباشی، کفشی که تو رو از اون دوردورها که هستی بر میگردوونه...کفشی که می‌پوشیش چون باید برگردی...چون وقت ِ برگشتنه،وقت ِ بودن...کفشی که خودش راه رو بلده،تو رو راه میبره،تو رو برمیگردوونه...از اونجور کفشها که می‌توونی بپوشیش، چشمهات رو ببندی و خودت رو بسپری به کفشها و خواب ِ برگشتن ببینی...کفش ِ برگشتن، راه ِ بازگشت رو نشونت میده...گاهی میری که برگشته باشی...گاهی برمی‌گردی که رفته باشی...من، آدمی رو می‌شناسم که وقت ِ رفتن، کفش‌های برگشتنش رو جا گذاشت و حالا سالهاست که داره میره...
ناشناس
   
  شناسنامه shenasname.com
افزودن مطلب به سایت
از
 
مطالب جدید
لطیفه
مناجات
نکته
هنر
گلایه
پند و اندرز
آرزوها
اشعار
تلنگر
توکل
حکایت
خواص گیاهان دارویی
دل نوشته
دوستی
دانستنیها
سخن بزرگان
شوخی
ضرب المثل
عاشقانه ها
 
 
  شناسنامه shenasname.com